ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂತಹ ಘಟನೆಯೊಂದು ಬಿಹಾರದ ವೈಶಾಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕಿದ 91 ವರ್ಷದ ದಲಿತ ವೃದ್ಧೆಯೊಬ್ಬರು ನಿಧನರಾದಾಗ, ಅವರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಲು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ನೀಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಘಟನೆಯು ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯದ ಕ್ರೂರ ಮುಖವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದೆ.
ಏನಿದು ಘಟನೆ?
ಬಿಹಾರದ ವೈಶಾಲಿಯ ಒಂದು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ 91 ವರ್ಷದ ದಲಿತ ಮಹಿಳೆ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರು ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಲು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಪ್ರಭಾವಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೇಲ್ವರ್ಗದವರು “ಇದು ನಿಮಗೆ ಸೇರಿದ ಜಾಗವಲ್ಲ” ಎಂದು ತಡೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಶವವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕುಟುಂಬಸ್ಥರು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯ ಮನಕಲಕುವಂತಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಪೊಲೀಸರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತದ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
⚠️ ಈ ಘಟನೆ ಎತ್ತುತ್ತಿರುವ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು:
- ಸತ್ತ ಮೇಲೂ ಮುಗಿಯದ ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯ: ಮನುಷ್ಯ ಬದುಕಿರುವಾಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸತ್ತ ಮೇಲೂ ಜಾತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವಮಾನಿಸುವುದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ?
- ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ: ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನಿಗೂ ಗೌರವಯುತವಾದ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಪಡೆಯುವ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಮಶಾನದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕಿದ್ದರೂ, ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅವಮಾನವಾಗಿದೆ.
- ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆ: ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪಥದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ನಾವು, ಇಂದಿಗೂ ಮೌಢ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ಬೇಲಿಗಳನ್ನು ದಾಟಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲವೇ?
- 🏛️ ಕಾನೂನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?
- ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ 21ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಸತ್ತ ನಂತರವೂ ಗೌರವಯುತ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಪಡೆಯುವ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡುವುದು ಎಸ್ಸಿ/ಎಸ್ಟಿ ಅಟ್ರಾಸಿಟಿ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹ ಅಪರಾಧವಾಗಿದೆ.
📢 ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ:
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದಿದೆ, ಜಗತ್ತು ಬದಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿದೆ. ವೈಶಾಲಿಯ ಈ ಘಟನೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ನೋವಲ್ಲ, ಇದು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆ. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆ ಇಲ್ಲದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು?
“ಸಾವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಅಹಂನಿಂದ ಸಾವಿನಲ್ಲೂ ಭೇದ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.”
ಈ ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು? ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಬದಲಾವಣೆ ತರಲು ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿ